عشق و محبت

تو ڪجایے سهراب؟
خانـہ ے دوست ؋ـروریخت سرم!
آرزویم را دستے دزدید!
آبرویم را حر؋ـے لـہ ڪرد!
ماندہ ام عشق ڪجا مد؋ـون شد؟!
بـہ چـہ جرمے غزلم را خواندن؟
بـہ چـہ حقے همـہ را سوزاندن؟
گلـہ دارم سهراب….
دل من سخت گر؋ـتـہ است بگو
تا ڪجا باید ر؋ـت
تا ز چشمان سیاـہ مخـ؋ـے شد؟
دوست دارم بروم
این همـہ خاطرہ را از دل من بردارید
عشق را جاے خودش بگذارید
بگذارید ڪـہ بـہ این خوش باشم
ڪـہ بـہ قول سهراب:
پشت دریا شهریست
ڪـہ در آن هیچڪسے تنها نیست
زندگے عرصـہ ے ماتم ها نیست.