صفحات: << 1 ... 46 47 48 ...49 ...50 51 52 ...53 ...54 55 56 ... 945 >>
به آنانی که رفتهاند بگویید همه چیز خوب است، بگویید نگران نباشند، بگویید بعد از رفتنشان همه چیز بهتر شد، آسمان جای سقف اتاق را گرفت و تمام فرش؛ دریا شد. بگویید آفتاب، از رفتنشان به بعد، مهربانتر شده و آدمها صمیمیترند با آدم. مسیرها هموارترند و هدفها بسیارتر.. بگویید بعد از رفتنشان آب از آسیابِ زندگی کسی تکان نخورده، فقط از چشم افتادهاند و این خوب است، اصلا علاقههای ناخالص را مثل دندان خراب باید کشید و انداخت دور.
اصلا نباید به آدمهای رهگذر فکر کرد. رهگذری که هرکجای مسیرش که خسته شد توقف میکند، خستگیاش را که در کرد بلند میشود و ادامه میدهد تا ایستگاه بعد…
آدمهای رهگذر، عاشق نیمکتاند،
اما تمام #نیمکتها…
#زندگی گاهی قفس گاهی قناری میشود…
سهم ماهیها زمانی ؛ بیقراری میشود…
گاه دوشادوش ابری ؛ گاه هم بالین خاک
زندگی یک وقتهایی ؛ آبشاری میشود.
مثل تقدیر زلیخا ؛ تا عزیزی میرسد …
عشق گاهی هم دچار بدبیاری میشود
با نگاهت ؛ کم ؛ نمک بر زخم تنهایی بپاش
زخم کهنه ؛ سر اگر واکرد ؛ کاری میشود
عاقبت بار نگاه تو به بندم میکشد …
عشق گاهی زاده بی بند و باری میشود.
زیر باران بهاری ؛ دست من در دست تو …
زندگی ؛ روزی همان که دوست داری میشود
لحظه ای بنشین کنارم ؛ دل بده ؛ آتش بگیر
این غزل روزی برایت ؛ یادگاری میشود…
<< 1 ... 46 47 48 ...49 ...50 51 52 ...53 ...54 55 56 ... 945 >>